…que toda la vida es sueño y los sueños, sueños son.
Ας μου πει κάποιος τι δέντρο είναι αυτό..! δεν είναι κερασιά και δε μου μοιάζει για κουτσουπιά ή αμυγδαλιά…αχ, τι είναι λοιπόν;;
πανεμορφιά!
τελικά -μέχρι να ρωτήσω κάποιον περαστικό- αποφάσισα να το βαφτίσω μόνη μου. Είναι η ροζ μεγάλη βυσσινιά που άνθισε στο πρώτο φιλί της Ρόζας Pοζαλίας μετά τη συναυλία!
Αναμφισβήτητα αυτό είναι! Είδες που ήταν εύκολο τελικά να βρεις το όνομά του!?
Καλό ανοιξιάτικο απόγευμα!
πράγματι αυτό είναι! σήμερα είδα και τα βύσσινα!!! μα ήταν τόσο απλό..! καλό απόγευμα και σε σένα, μικρέ Άδη!
τι ωραία που είναι η άνοιξη στα μέρη σας!
ΥΓ. Καλώς σας βρήκα!
τι ωραία που είναι η άνοιξη παντού!
διάβαζα το blog σας και θυμήθηκα κ’ αυτό:
συνδαυλίζω τους άρτιους αριθμούς, αντιστέκομαι με τη φωνή στο διπλανό μπαλκόνι να μου λέει: ”ανθίσανε τα μοσχομπίζελα”
σας το αφιερώνω!
http://asprocharti.blogspot.com/2010/04/blog-post.html
πόσο όμορφο..! πολύ σας ευχαριστώ!
Fill in your details below or click an icon to log in:
You are commenting using your WordPress.com account. ( Log Out / Αλλαγή )
You are commenting using your Twitter account. ( Log Out / Αλλαγή )
You are commenting using your Facebook account. ( Log Out / Αλλαγή )
Connecting to %s
Να ειδοποιούμαι μέσω mail για σχόλια που θα ακολουθήσουν.
Get every new post delivered to your Inbox.
Απριλίου 13, 2010 at 18:48
πανεμορφιά!
Απριλίου 14, 2010 at 23:39
Απριλίου 14, 2010 at 23:44
τελικά -μέχρι να ρωτήσω κάποιον περαστικό- αποφάσισα να το βαφτίσω μόνη μου. Είναι η ροζ μεγάλη βυσσινιά που άνθισε στο πρώτο φιλί της Ρόζας Pοζαλίας μετά τη συναυλία!
Απριλίου 15, 2010 at 17:51
Αναμφισβήτητα αυτό είναι! Είδες που ήταν εύκολο τελικά να βρεις το όνομά του!?
Καλό ανοιξιάτικο απόγευμα!
Απριλίου 15, 2010 at 19:06
πράγματι αυτό είναι! σήμερα είδα και τα βύσσινα!!! μα ήταν τόσο απλό..! καλό απόγευμα και σε σένα, μικρέ Άδη!
Απριλίου 16, 2010 at 23:51
τι ωραία που είναι η άνοιξη στα μέρη σας!
ΥΓ. Καλώς σας βρήκα!
Απριλίου 17, 2010 at 20:55
τι ωραία που είναι η άνοιξη παντού!
Απριλίου 19, 2010 at 15:58
διάβαζα το blog σας και θυμήθηκα κ’ αυτό:
συνδαυλίζω τους άρτιους αριθμούς, αντιστέκομαι
με τη φωνή στο διπλανό μπαλκόνι να μου λέει: ”ανθίσανε τα μοσχομπίζελα”
σας το αφιερώνω!
http://asprocharti.blogspot.com/2010/04/blog-post.html
Απριλίου 19, 2010 at 22:03
πόσο όμορφο..!
πολύ σας ευχαριστώ!