dreaming of a white Christmas

Αυτές τις γιορτές δεν έλαβα καμία κάρτα με το ταχυδρομείο.

Έλαβα ευχές ηλεκτρονικές.

Ας είναι.

Εγώ τις δικές μου θα τις στείλω με τον παλιό, καλό κι αγαπημένο τρόπο. Με κάρτες.

Η χαρά αυτή του να βρίσκεις ένα φάκελο με τ’ όνομά σου στο γραμματοκιβώτιο
δε συγκρίνεται.

Κατά τ’ άλλα περιμένω πώς και πώς να χιονίσει.

Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί το ότι έπιασε κρύο ή το ότι χιόνισε θα’πρεπε να
αποτελεί είδηση στα  δελτία μες στην καρδιά του χειμώνα…

Τι πιο φυσικό από το κρύο την εποχή αυτή.

Και τι πιο όμορφο.

‘Οπως και οι συναντήσεις με φίλους.

Χτες πήγαμε στο καινούριο σπίτι του Π.

Πολύ όμορφο το έκανε.

Απόψε θα μαζευτούμε σε μένα.

Αγαπημένη συνήθεια των γιορτών.

Βάζω τα δυνατά μου με την κουζίνα.

Το σπίτι γέμισε μυρωδιές.

Έχω ανοίξει ραδιόφωνο, Μελωδία.

Τι όμορφες μουσικές…

Σκέφτομαι πως οι φίλοι μας είναι η περιουσία μας.

Θησαυρός, όχι αστεία.

Δεν είναι η πρώτη φορά που το συνειδητοποιώ.

Κάθε φορά, όμως, που το σκέφτομαι, νιώθω μια πληρότητα μέσα μου,
μια ασφάλεια.

Αν έχουμε υγεία, αν έχουμε ανθρώπους ν’ αγαπάμε και να μας αγαπούν, τι άλλο θα μπορούσαμε να θέλουμε;

Εγώ, μια φορά, είμαι ευτυχισμένη!

Και τίποτα, μα τίποτα παραπάνω δε ζητώ τις μέρες αυτές.

Advertisements

5 thoughts on “dreaming of a white Christmas

  1. «Yo quiero ir por la vida con amigos
    quiero patear el mundo con amigos
    y si la paso feas será con amigos
    voy a llorar mis penas con amigos…»

    Γιατί, ναι, «οι φίλοι μας είναι η περιουσία μας.»

  2. Είθε η συνήθειες των φίλων στις γιορτές
    (κι όχι μόνο) να γίνουν .. παράδοση.
    Τότε, θα είμαι κι εγώ ευτυχισμένος.

  3. @ vive la vie :

    «Que si voy al infierno sera con amigos
    Paso a vencer al juego con amigos
    Aunque me llame ciego sin amigos
    Me quemare con gusto con amigos»

    έτσι είναι 😉

    @admirador:

    κυριε μπάτμαν, ας μη μεταθέτουμε συνεχώς την ευτυχία σε χρόνο μέλλοντα (και αβέβαιο).Ας χαιρόμαστε αυτά που έχουμε, κι είναι ήδη πολλά, δε συμφωνείτε? 🙂

  4. Οπου ακούω για ραδιόφωνο, χώνομαι.
    Λοιπόν οι αγαπημένες μου εκπομπές αυτό τον καιρό: 10-11 πρωί Στο Κόκκινο 105,5 (Τσέκερης-Κυρίτσης)
    3-5 το μεσημέρι στον Σίτι 99,5 (Λώλος-Κακαουνάκη)
    10-12 βράδυ στον Σίτι 99,5 (Φίλιππος Πετρίδης)
    και μετά αν αντέχεις σε νανουρίζει ο Τζιμάκος σε επανάληψη και ακολουθεί η Λουκία Σούπουλη ως τις 2.

  5. Η αλήθεια είναι πως αγαπημένες εκπομπές δεν έχω. Στη μνήμη του ραδιοφώνου και του mp3, όμως, έχω τους εξής σταθμούς: Μελωδία, Σκάι, Δεύτερο, Δίεση, Red, City..χμ..αυτά.Τώρα, αν έχω και κάναν άλλο, δεν το θυμάμαι, γιατί τελευταία αυτοί εναλάσσονται στα ακουστικά μου, αναλόγως τη διάθεση. Αλλά επειδή πάντα είναι ωραίο να ανακαλύπτεις καινούρια πράγματα, θα δοκιμάσω αυριο να ακούσω τα δικά σας. Για τις βραδινές δεν εγγυώμαι, βέβαια. Τέτοιες ώρες προτιμώ τα βιβλία μου. Αλλά, κι αλλιώς να’ταν, δε με δελεάζει καθόλου-μα καθόλου!- η ιδέα του νανουρίσματος από τον Τζιμάκο..!:P

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s