Του Μάη

Matisse, Open Window

Κάθομαι στο μπαλκόνι και τριγύρω χιονίζει.

Οι λεύκες έξω από το σπίτι, έχοντας μείνει δυο χρόνια-ίσως και παραπάνω- ακλάδευτες, έχουν γίνει θεόρατες!

Με το παραμικρό αεράκι τα χνουδάκια τους στροβιλίζονται και γεμίζουν τον αέρα, τις βεράντες, το δρόμο, τα σπίτια (αν κάνεις το λάθος και αφήσεις το παράθυρο ανοικτό), ακόμα και τα κόκκινα παπούτσια μου που είχα από χτες αφήσει στη βεράντα, γέμισαν χνουδάκια κι αυτά.

Δίπλα μου η εφημερίδα είναι ακόμη τυλιγμένη στη ζελατίνα της.

Οι τριανταφυλλιά μας και οι τριανταφυλλιές των γειτόνων γέμισαν λουλούδια!

Ο Μάης μού φτιάχνει το κέφι.

Είναι ο μήνας μου. Την Τετάρτη το 2 της ηλικίας μου άλλαξε συνοδό. Πλέον φέρω έναν ζυγό αριθμό. Εντάξει, προτιμώ τους μονούς, αλλά κι αυτός μια χαρά είναι. Χαίρομαι που κάθε χρόνο μεγαλώνω μαζί με φίλους. Επειδή λόγω ονόματος γιορτή ονομαστική δεν έχω, χαίρομαι πάντα όταν με θυμούνται στα γενέθλιά μου! Φέτος κιόλας που έσβησα κεράκια 2 φορές σε 2 διαφορετικές τούρτες..διπλή χαρά!

Πέρασα χτες από το Πλάζα, το οποίο έγινε Lidl. Όποτε το σκέφτομαι στενοχωριέμαι. Το ίδιο και με το Άστρον, που έκλεισε κι αυτό. Στενοχωριέμαι όταν κλείνουν κινηματογράφοι… Στο Πλάζα-Lidl δε, άλλαξαν και τη στοά δίπλα. Ήταν μια στοά που πολύ αγαπούσα, γεμάτη συνθήματα  στους τοίχους και με αφίσες από ταινίες προσεχώς. Κάπου, μάλιστα, ήταν γραμμένα και τα ονόματα των φίλων μου της Γ Γυμνασίου. Πλέον η στοά είναι πεντακάθαρη και αποστειρωμένη,  ένα κρύο πράγμα. Και τις αφίσες αντικατέστησαν εικόνες φρούτων και λαχανικών και το λογότυπο Lidl. Απογοήτευση…

Το γραφείο μου είναι γεμάτο χαρτιά και αιτήσεις. Πάνω πάνω φιγουράρει ένα χαρτί με τον βαρύγδουπο τίτλο «πράγματα που πρέπει να κάνω».  Έχω καμιά εικοσαριά πράγματα στη λίστα. Μέχρι στιγμής έχω σβήσει τα 4…μεγάλη πρόοδος..! αν όλα πάνε καλά, όμως, του χρόνου θα επιστρέψω στη Γαλλία κι η σκέψη αυτή με κάνει να χαμογελώ. Για να δούμε…

Ο Α. γκρινιάζει ότι το μπλογκ μου θα αραχνιάσει. Δεν είναι κακό αυτό. Σημαίνει ίσως ότι ζω τόσο έντονα που δε νιώθω την ανάγκη να γράψω. Η΄πως απλώς βαριέμαι, οκ! 🙂 Δε θέλω, όμως, πολύ να γράφω αυτόν τον καιρό. Προτιμώ να βγάλω τα τραπεζάκια μου έξω! Άσε που με περιμένει και η Τοσκάνη!

Καλό καλοκαίρι! από τώρα!:)