πουλιά πετούμενα

DSC06058

DSC06060

Κοιτάζω για ώρα τα πουλιά έξω από το παράθυρο. Έρχονται,  φέυγουν, ξανάρχονται.
Το καλοκαίρι καθισμένες με τη γιαγιά στην αυλή στο χωριό λέγαμε για το χειμώνα που θα’ρθει. Δεν ήξερα ακόμα ότι θα έφευγα, δεν ήξερα ακόμη τι ήθελα, γενικά δεν ήξερα. Η γιαγιά, όμως, είπε πως έτσι γίνεται. Είμαστε σαν τα πουλάκια που μαθαίνουν να πετούν. Φεύγουμε μακριά από τις φωλιές, ανοίγουμε τα φτερά μας και πετάμε. Για να γυρίσουμε –όταν γυρίσουμε- πιο δυνατά.

Advertisements

6 thoughts on “πουλιά πετούμενα

  1. Ναι, έτσι είναι, κάτι ήξερε η γιαγιά. Απλά κάποιοι ξεχνούν και να γυρνάνε που και που. Η δεν θυμούνται από που ξεκίνησαν… Όπως και να ‘χει καλό ταξίδι σ’ αυτούς που φύγαν και καλή αρχή σ’ αυτούς που τώρα ανοίγουν φτερά.
    (Και όσο για το τραγούδι απ’ το δημοτικό, ναι, γίνεται. Αλλά δεν μένω σε τέτοιες αναμνήσεις! Και ξέχασα να πω, πολύ όμορφο κομμάτι!)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s