κι όμως…

ήμουν πλασμένη για χαρταετός… 

(Οδ. Ελύτη)

Advertisements

4 thoughts on “κι όμως…

  1. χχμμμ χαρταετος δεν θα ηθελα να ημουν..
    μπορει να βλεπει τα παντα απο ψηλα αλλα χανεται στο απειρο.. κι απο την αλλη;;; αποστασιοποιημενος πως να ζησεις τις στιγμες;)

  2. stella,
    να βλέπω τα πάντα δε θα’θελα επ’ουδενί, αλλά να χανόμουν πού και πού στο άπειρο δε θα με πείραζε και τόσο λέω…

    αποτέτοιε & adis,
    λέτε..? κι εγώ που νόμιζα πως ήμουν κόκκινο μπαλόνι…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s