Πανόρμου

Πρωί Παρασκευής, στη Λουκάρεως. Βλέπει το σταματημένο ταξί έξω από τα δικαστήρια.
-Είστε ελεύθερος; ρωτάει σκύβοντας στο παράθυρο, πριν ανοίξει την πόρτα. Πάντα της φαίνεται μισοαστεία αυτή η ερώτηση.
Ανοίγει την πόρτα, βολεύεται στο πίσω κάθισμα, λέει προορισμό.
-Να πάμε από Πανόρμου ή περιφερειακά; ρωτάει ο ταξιτζής.
Πάντα σ’ αυτή την ερώτηση κοντοστέκεται, δεν απαντά αμέσως.
-Όπως σας βολεύει, λέει τελικά, ρίχνοντάς του το μπαλάκι κι αφήνοντάς τον να αποφασίσει αυτός.
-Ας πάμε από πάνω, λέει εκείνος ξεκινώντας, προκαλώντας της ανακούφιση.
Κι είναι αλήθεια πως νιώθει ξαφνικά μεγάλη ευγνωμοσύνη γι’αυτόν τον άγνωστο ταξιτζή που δεν την αφήνει να αποφασίσει να πάνε από Πανόρμου, που εξαιτίας του -ή, μάλλον, χάρη σ’ αυτόν- θα αποφύγει περνώντας από τη συγκεκριμένη διασταύρωση να στρίψει το κεφάλι της και να κοιτάξει εκείνο το συγκεκριμένο μπαλκόνι, εκείνο το συγκεκριμένο σπίτι, το οποίο -έτσι κι αλλιώς- είναι και θα είναι πια άδειο. Όχι, δε νιώθει λύπη, είναι κάτι άλλο που δεν ξέρει να το πει. Σαν βραδυφλεγής θυμός που εκδηλώνεται ετεροχρονισμένα, μαζί με ένα παράπονο που δεν έχει πού να το απευθύνει.
Παίρνει βαθιά ανάσα, ο αέρας που μπαίνει απ’ το ανοιχτό παράθυρο τής ανακατώνει τα μαλλιά, χώνεται πιο μέσα στο κάθισμα.
Στο μυαλό της τριγυρνάει αυτό.

Advertisements

8 thoughts on “Πανόρμου

  1. Κόκκινα παπουτσάκια μου? Καλημέρα. =)
    Είσαι ακόμη εδώ?…
    Με θυμάσαι?…

    Ήρθα απλώς να πω ένα γεια, να ‘σαι καλά όπου είσαι και ό,τι κάνεις.. =)

    Όσο για το κείμενό σου…
    Σκέψεις που φοβάμαι να σκέφτομαι… Και κάθε φορά να γλιτώνω μ’ αυτό το «φιου!»…
    Υποκλείνομαι. =)

    Ps: Σε παρακαλώ, αν είσαι ακόμη κάπου εδώ γύρω πέρνα να μου πεις ένα γεια (jadewhispers.blogspot.com) ή έστω στείλε μου ένα mail καλύτερα (adis_wom@hotmail.com)

    Άδης

  2. γεια σου, μικρέ Άδη!
    και βέβαια σε θυμάμαι, άκου λέει!
    (δυστυχώς ή ευτυχώς έχω μνήμη ελέφαντα!)

    σ’ευχαριστώ για όσα γράφεις. Δεν ήξερα ότι άλλαξες σύννεφο, Επί τη ευκαιρία, πέρασα μια βόλτα και απ’το καινούριο.
    Όσο για το δικό μου, ε, μπαίνω αραιά και πού ίσα να αερίζω και να διώχνω τη σκόνη…(:

    Να είσαι κι εσύ καλά και όσο πιο χαρούμενος γίνεται!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s